Κλείσε της σκέψης σου το δρόμο,
μη μπει σα φως μες στο κελί σου
και διαταράξει τη σιωπή σου
και τον που σε ορίζει νόμο
Φόρα σφικτά τις παρωπίδες,
κόβουν οι αλήθειες σα λεπίδες,
κάνε το λογισμό σου λέξεις
πού ξέρεις; Ίσως τον πιστέψεις.
Μα ποιός ο λόγος, πες μου αλήθεια
που τόσο ν'αφεθείς φοβάσαι;
είναι μονάχα η συνήθεια
ή σε πονάει όταν κοιμάσαι;
