Ένα τραγούδι για σένα

Θέλω να γράψω ένα τραγούδι για σένα
να λέει ό,τι ένιωσα πως ήτανε ψέμα
και να σκαρώσω και μια μελωδία
για το μια ψύχωση πως ήσουν αστεία

Να λέει καλά πως έκανα που σ΄ άφησα πίσω
στην άμμο πάνω τι δεν άξιζε να χτίσω
ότι προχώρησα γοργά και μη σε νοιάζει
πράξη να κάνω όσα τ΄ όνειρο μου τάζει

Θέλω να γράψω ένα τραγούδι για σένα
(μα πώς να κάνω το βλέμμα σου στίχο; )
και να σκαρώσω και μια μελωδία
(κι είναι οι σκέψεις σου ένας άλυτος γρίφος)

Να λέει καλά πως έκανα που σ΄ άφησα πίσω
(το να σε σκέφτομαι ακόμη αμαρτία; )
ότι προχώρησα γοργά και μη σε νοιάζει
(μα των χειλιών σου οι γραμμές φύλλο πορείας)

Θέλω να γράψω ένα τραγούδι για σένα
μα πώς να κάνω το βλέμμα σου στίχο;
το να σε σκέφτομαι ακόμη αμαρτία
μα των χειλιών σου οι γραμμές φύλλο πορείας...

Το όνειρο

Χθες είδα πάλι ένα όνειρο γλυκό
ήμουν σε μέρος φωτεινό, παραμυθένιο
πλάϊ σε μια κυρά που αγαπώ,
χθες βράδυ είδα ένα όνειρο μελένιο.

Μαζί βαδίζαμε στις πιο ψηλές κορφές
και κολυμπήσαμε σε θάλασσα γαλάζια,
μ' ένα χαμόγελο πιστό συνοδηγό
και την καλή μου όλο χάρη κι όλο νάζια.

Ήλιος καυτός μας τραγουδούσε από ψηλά
με μιαν αχτίδα του στον ώμο με σκουντούσε
"δεν είναι όνειρο, το ζεις αληθινά"
όλο ψιθύριζε και ύστερα γελούσε.

Κι όλος χαρά σιγοψιθύριζα κι εγώ
του 'λεγα "ήλιε, στην υγειά σου θα μεθύσω
που με τα φώτα σου, μπροστάρης μ' οδηγείς
ό,τι ποθώ είναι ώρα ν' αποκτήσω."

Πάλι μου γέλαγε κι ορθώνοταν ψηλά
πετούσε ανάλαφρα στου ονείρου μου τη σφαίρα,
ώσπου κατάφερε στ' αλήθεια να πειστώ
πως έφτασε επιτέλους τούτη η μέρα.

Αυτή η βροχή δεν έχει βαρεθεί
τέσσερις μήνες τώρα πέφτει, πέφτει
κρύβει τον ήλιο, με τα σύννεφα μαζί
και βγάζουν τ' όνειρό μου ψεύτη.