Μαθηματική Εξίσωση

Η τελευταία αγάπη μου με άφησε γι' αλλού
και στην καρδιά μου άνοιξε ένα χάσμα
αναμενόμενο, θα έλεγε ο καθείς
σαν μένεις το υπόλοιπο στο κλάσμα.

Μες την εξίσωση που χρόνια προσπαθώ
με τόσα κόλπα κι απλουστεύσεις να τη λύσω,
δε μου εξήγησε ένας άγνωστος ποτέ
πούθε θα βρω, τα δυο της χείλη να φιλήσω.

Ένα αποτέλεσμα μου εφάνη λογικό
και να, η μορφή της στη σελίδα ξεπροβάλλει
μα η επαλήθευση την έκανε καπνό
και τη ζωή μου μια μουτζούρα περιβάλλει.

Ξαναπροσπάθησα, μα αλλοίμονο, ποτέ
δεν ξαναφάνηκε η κυρά που περιμένω,
ένας αλγόριθμος μου μένει να λυθεί
και μια ζωή, να επιστρέψει να προσμένω.

Κι ευθύς πετάγεται ο άλλος μου εαυτός
σαρκάζει και φωνάζει "πάρε 10!"
μα κι αν μπορέσεις πάλι θα στο πω
πως άλλο η άλγεβρα κι άλλο η γυναίκα.

Μιας γυναίκας οι βουλές

Χθες θυμός, σήμερα πείσμα,
αύριο γλυκοφίλημα
μιας γυναίκας οι βουλές
με 'καναν παρανάλωμα.

Να μπορούσα να ξεφύγω
τώρα τι δε θα 'δινα,
τους καημούς και τις σκοτούρες
μια στιγμή για ν' άφηνα.

Καθημερινές συνήθειες
γίνονται απροσπέλαστες
κι όλες μου οι μαύρες νύχτες
με κοιτούν αγέλαστες.

Στης καρδιάς μου τις κοιλάδες
λάμπουνε οράματα,
μιας αμφίδρομης αγάπης
πρόχειρα πειράματα.

Να μαγέψω, να υπνωτίσω,
όλα τα δοκίμασα
πόσα γιορτινά τραπέζια
μάταια ετοίμασα.

Κι όσο ακόμα περιμένω
να' ρθει κάποιο μήνυμα,
το αν θα τρελαθώ ή όχι
παραμένει δίλημμα.