Η ιστορία του ανθρώπου που αντίς ν' αγγίζει, κοίταζε

Η ιστορία ενός ανθρώπου
που πάντα να τολμήσει δίσταζε
που' κανε τη δειλία του θεωρία
και που αντίς ν' αγγίζει κοίταζε

Χάνοντας ό,τι λαχταρούσε
γιατί τον έλεγχο δεν έχανε
κρύβοντας όλα που ποθούσε
και παριστάνοντας πως ξέχανε

Φοβούμενος να διεκδικήσει
έλεγε πως απλά "δεν ψήνεται"
κι ας πέθαινε να τη φιλήσει
κι ας από μια ματιά της κρίνεται

Μη διαταράξει ισορροπία
μ' απλούς κομπάρσους στην πορεία του
με τη γραμμή σχεδόν ευθεία
συνέχιζε την ιστορία του

Μα ήταν φορές που η περηφάνια
που την καρδιά του ο ίδιος έλεγχε
κένταε ωσάν ακάνθινα στεφάνια
κι αντίς ν' ανακουφίζει έκαιγε

που έπεφτε η αντίστασή του
με τις επιλογές του θύμωνε
κι η καθαρή συνείδησή του
αντίς να βοηθά τον πείσμωνε

Ήταν φορές που η μορφή της
και πάλι στο μυαλό του τρύπωνε
που έλυνε η σκέψη τη σιωπή της
και η μιζέρια του τον στοίχειωνε

Που με τον ίδιο απορούσε
πού ζήλο, δύναμη τα ξόδεψε
για δεν προσπάθαε, κι ας μπορούσε
κι αντίς να ξεθαρρεύει, κιότεψε

Κι ένα παρόν που τον ταράζει
σαν κόμπος στο λαιμό του κάθεται
ενόσω αδρανής κοιτάζει
την ιστορία που μπρος του πλάθεται

Την ιστορία ενός ανθρώπου
που πάντα να τολμήσει δίσταζε
που' κανε τη δειλία του θεωρία
και που αντίς ν' αγγίζει κοίταζε