Κυριακή, Μαρτίου 19, 2006

Πέρι Ψηφοφοριών και Αιωνίων Φοιτητών...

Αποφάσισα να ξεκινήσω να γράφω κάποιες προσωπικές- και άρα υποκειμενικές- απόψεις μου ορμώμενος από την αγανάκτηση μου για μια μικρή λεπτομέρεια της εφημερίδας "Τα Νέα", που με εκνευρίζει κάθε φορά που συναντώ. Δεν ξέρω αν κάποιος άλλος έχει σκεφτεί το ίδιο πράγμα...

οι ηλ/νικές της ψηφοφορίες είναι προσβλητικά μη ουδέτερες και μονόπλευρες...
Λες και κάποιος προσπαθεί να σε πείσει υπέρ της μιας άποψης.

Τελευταίο- και πιο εξοργιστικό- παράδειγμα το αν συμφωνούμε με τη θέσπιση ανώτατου χρονικού ορίου στα Παν/μια...
Η μία από τις πιθανές απαντήσεις ειναι: Ναι, πρέπει να ληφθούν μέτρα για τον περιορισμό του φαινομένου των "αιώνιων φοιτητών".

Μα, κύριε μου, γιατί τα μέτρα για τον περιορισμο των αιωνίων φοιτητών είναι τόσο άμεσα συνυφασμένα με τη θέσπιση ανωτάτου ορίου σπουδών; Μήπως βλέπετε κάπως μονόπλευρα ένα πολύ πιο σύνθετο ζήτημα...

Ειδικά όταν η εναλλακτική απάντηση είναι:Οχι, δεν πρέπει να υπάρχει κανένας περιορισμός στο χρόνο ολοκλήρωσης.

Μα φυσικά και πρέπει να ληφθούν μέτρα για τον περιορισμό των αιωνίων φοιτητών. Κάποια από αυτά είναι το να τους προσφερθούν τα υλικά αγαθά που χρειάζονται χωρίς να τους αναγκάζουν να καταχρώνται κρατικές περιουσίες και να κρατάνε θέσεις που χρειάζονται άλλοι, σε εξίσου δυσμενή κατάσταση συνάδελφοί τους. Άλλο μέτρο μπορεί να είναι ένα Παν/μιακό πρόγραμμα που θα βοηθήσει φοιτητές που έχουν χάσει την επαφή τους με το τμήμα να την ανακτήσουν με βοήθεια των αρμοδίων καθηγητών... Αλλά προς Θεού- όχι να παρουσιάζεται ως μέτρο η θέσπιση ανωτάτου ορίου, και να σου επιβάλλεται όταν πας να ψηφίσεις- ως ΤΟ μέτρο για την καταπολέμιση του "Αιώνιου Φοιτητή".
Είναι σα να επιλέγουμε τη θανατική ποινή ως καταπολέμηση του εγκλήματος, στοχεύουμε στο χέρι που υποδεικνύει το πρόβλημα....

Δεν ξέρω αν κάποιος από τους αναγνώστες του παρόντος κειμένου θα συμμεριστεί τον εκνευρισμό μου, αλλά θεωρώ πως μια εφημερίδα που θέλει να αποκαλεί εαυτόν αντικειμενική, καλά θα κάνει να μην διαμορφώνει απόψεις με τόσο έμμεσο τρόπο -δηλ. συνδέοντας άρρηκτα ανώτατο όριο σπουδών με περιορισμό φαινομένου αιώνιων φοιτητών.

Πόσο διαφορετική θα ήταν η ψηφοφορία άραγε αν οι 2 επιλογές ήταν:

-Ναι, για να τους αφήσουμε μετά χωρίς πτυχίο- τιμωρώντας την ανικανότητά τους!
-Όχι, να γίνουν συζητήσεις για το πως τα Παν/μια ωθούν τους φοιτητές να παρακολουθούν τα μαθήματα και προκαλούν το ενδιαφέρον τους.

Ίσως όχι πολύ, σε μια εφημερίδα με διαφορετικό κοινό και διαφορετική πολιτική απόχρωση...

Αλλά για τα ΝΕΑ, έστω και σαν μη-επιστημονική, μια ψηφοφορία τέτοιας μορφής είναι προσβλητική για μια μειοψηφία ανθρώπων που προσπαθούν να βλέπουν συνολικά ένα πρόβλημα, και όχι να επικεντρώνονται σε προτάσεις καταστολής, που αποκοσκοπούν να τιμωρήσουν μα όχι να διορθώσουν....

Δεν υπάρχουν σχόλια: