Ανάμεσα στις σκέψεις μου

Ανάμεσα στις σκέψεις μου (11/2006)

Αρνείται το μολύβι μου, να γράψει για τα 'σε,
Διστάζει η σκέψη μου, αυστηρή, ν' ανοίξει τα ρολά της,
φοβάται θύμησες μη βγουν, αλλοτινών στιγμών
Κι ανασκαλίσουν τη φωτιά, μιας προτινής αγάπης

Κι είναι μονάχα, αραιά και που, νυχτιές μοναχικές
που μια ματιά, μια ανάσα σου, γλιστρούν στην κάμαρά μου
κι αναστατώνουν μου το νου, σαν γύρω μου οι σκιές
παίρνουν την όψη σου, κι ευθύς, στοιχείωνουν τα όνειρά μου

ορθώνομαι, αντιστέκομαι, κι ας μέσα μου πονώ
ενόσω η Λογική, ψυχρή, μου υπενθυμίζει ακόμας,
σαν να μην πέρασε στιγμή, το τέλος πως "χρωστώ"
Σ' εσέ για μιαν απόφαση, που πήρες για τους δυο μας

Παράτησέ με Λογική, γνωρίζω σε, Κυρά
πιστός κι αν είμαι εργάτης σου, κατέχω το όμως κιόλας
πόσο έξυπνα και 'λογικά', μου αλλάζεις τα μυαλά,
'συ την απόφαση, πικρή, την πήρες για τους δυο μας

Τα βάζω με τον ίσκιο μου, κι ας είναι παρελθόν
Αν είσαι εσύ, για η Λογική, που φέρατε το τέλος
που το βιβλίο σου επισκεπτών καιρό με γράφει "απών"
κι είν'το κρεβάτι μου αδειανό, σταματημένο τρένο

Θυμώνω με τη σκέψη μου, γι'ακόμη μια φορά,
που έμεινε ανοιχτή να μπεις, και να τη συνεπάρεις
Τη μνήμη, που επιλεκτική, σάμπως την κυβερνάς
έκρυψε τις κακές στιγμές, ως ο ήλιος το φεγγάρι

Κρυώνω, ανακατεύομαι, σε θέλω εδώ ξανά
Ίσως μονάχα για να δω, το πόσο μου'χεις λείψει
Κι απ'όλα λείπεις μόνο εσύ, σαν γέρνω στη γωνιά
Ανάμεσα στις σκέψεις μου, τη Λογική, τη Θλίψη