Μιας γυναίκας οι βουλές

Χθες θυμός, σήμερα πείσμα,
αύριο γλυκοφίλημα
μιας γυναίκας οι βουλές
με 'καναν παρανάλωμα.

Να μπορούσα να ξεφύγω
τώρα τι δε θα 'δινα,
τους καημούς και τις σκοτούρες
μια στιγμή για ν' άφηνα.

Καθημερινές συνήθειες
γίνονται απροσπέλαστες
κι όλες μου οι μαύρες νύχτες
με κοιτούν αγέλαστες.

Στης καρδιάς μου τις κοιλάδες
λάμπουνε οράματα,
μιας αμφίδρομης αγάπης
πρόχειρα πειράματα.

Να μαγέψω, να υπνωτίσω,
όλα τα δοκίμασα
πόσα γιορτινά τραπέζια
μάταια ετοίμασα.

Κι όσο ακόμα περιμένω
να' ρθει κάποιο μήνυμα,
το αν θα τρελαθώ ή όχι
παραμένει δίλημμα.