Η τελευταία αγάπη μου με άφησε γι' αλλού
και στην καρδιά μου άνοιξε ένα χάσμα
αναμενόμενο, θα έλεγε ο καθείς
σαν μένεις το υπόλοιπο στο κλάσμα.
Μες την εξίσωση που χρόνια προσπαθώ
με τόσα κόλπα κι απλουστεύσεις να τη λύσω,
δε μου εξήγησε ένας άγνωστος ποτέ
πούθε θα βρω, τα δυο της χείλη να φιλήσω.
Ένα αποτέλεσμα μου εφάνη λογικό
και να, η μορφή της στη σελίδα ξεπροβάλλει
μα η επαλήθευση την έκανε καπνό
και τη ζωή μου μια μουτζούρα περιβάλλει.
Ξαναπροσπάθησα, μα αλλοίμονο, ποτέ
δεν ξαναφάνηκε η κυρά που περιμένω,
ένας αλγόριθμος μου μένει να λυθεί
και μια ζωή, να επιστρέψει να προσμένω.
Κι ευθύς πετάγεται ο άλλος μου εαυτός
σαρκάζει και φωνάζει "πάρε 10!"
μα κι αν μπορέσεις πάλι θα στο πω
πως άλλο η άλγεβρα κι άλλο η γυναίκα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου